Giden gitmiştir, boş yere kaldırma uykudan ne üzüntülerini, ne gam ne de kederini diyemezsiniz be dostlar, deme hakkınızda yok desem kızmayın bana.
İnsan sevdiklerini özler, anar geçmiş hatıralarını işte. Uykuda özlersin, gülerken özlersin, ağlarken özlersin, mutluyken de özlersin. Rüya hatırlatır, bir iki satır şiir, bir masal veya hikaye bazen bir şarkı, bazen bir çiçek ile hatırlarsın özlersin işte.
Değerli eşimin vefatının tam onuncu yılı, evet tam tamına on yıl olmuş. Yani bir yıl daha geçti sensiz demeden geçemiyor insan. Bazen aynı şarkıyı tekrar, tekrar başa alıp dinlersin, bu özlemdir özlemektir. Bazen bir şarkıyı mırıldanırsın, koklarsın bazen karanfili veya bir papatyayı özlersin işte.
Yağmur yağdığında topraktan çıkan o mistik kokuyu kokladığında da özlersin. Bazen siyah, bazen beyaz, bazen kırmızı, bazen yeşil, bazen masmavidir özlem.
Geçen on yılda yaşanan değişikliklere bakarsın bazen hüzün olur bazen de sevinç olsa da, zamanın nasıl, öylesine hızlı geçtiğini anlıyorsun, hatırlıyorsun be gülüm. Neler değişmedi ki hayatımızda, ömrümün son demlerinde revamı böyle yaşamak.
2012 yılı Haziran ayında enflasyon 5,46 yani tek haneliydi, TUİK ne kadarını saklardı bilemem ama şimdi TUİK e güven kalmadı, bugün enflasyon % 70 olmuş bu makyajlı hali.
Makyajsız dedik mi % 150 yi buluyor.
Dolar 1,81 kuruştu, şimdi 16,70 be gülüm yerinde durmuyor hep yukarılara tırmanıyor işte. Benzin 4,21 kuruştu, şimdi 27 TL. yi aştı, Motorin 3,68 kuruştu şimdi 30TL.ye ulaştı. Oto Gaz 2,70 kuruştu şimdi 11.99 kuruşa yükseldi. Artık öyle kolay araç kullanamıyor insanlar, seyahat edemiyor orta direk. Otobüs ücretleri almış başını gidiyor bu fiyatlar karşısında. Bayram geldi gurbette anamı, babamı ziyarete gideyim diyemiyor orta direk Şabanlar.
350 gram ekmek bir TL. idi. Şimdi 200 Gram ekmek 3TL. Orta direk diye bir şey kalmadı aslında Şabanlardan başka. Haziran bitti Domates sekiz lira salatalık altı liranın altına yeni düştü. Fert başına düşen milli gelir Güya 2012 de 12.616 dolardı bugün 5.539 dolar. Son 10 yılda yokluk var, yoksulluk var, yolsuzluk var, israf var, askıda ekmek var, ucuz şeker kuyruğu, halk ekmek kuyruğu, patates soğan, kuyruğu işin cabası.
Hani yetmişli yıllarda tüp kuyruğu, yağ kuyruğu görmüştük ya, hani Kıbrıs Barış harekatı sonrası geçici de olsa görmüştük. Ama Kıbrıs’ı almıştık işte, ABD ambargo koymuştu yedi düvel bizlere kök söktürmek istemişti ya. Dik durduk, Milletçe birlik beraberdik, ayrı gayrı yoktu, yürüyene, protesto edene, hakkını arayana, hak hukuk isteyene kimse bir şey demezdi, küfür veya hakaret edilmezdi, sivil toplum kuruluşları, dernekler mitingler yapardı. Hani katılırdık bazen. kuyruk vardı ama paramızda vardı, onurumuzda, gururumuzda. Şimdi kalmadı bunların iri. Hoşgörü yok, din istismar edilir olmuş millet dinden soğumuş be gülüm.
Şimdi yetmiş dörtlü yılların gerisine geldik. Bugünlerde Saraylarımız var, garanti geçişli yollarımız, köprülerimiz var, hasta garantili hastanelerimiz var ama doktorlarımız kalmadı, Millet iki kutup’a ayrıldı, siyaset acaip bir hal aldı, tenkitler bir yana, hakaretler havada uçuşuyor. Muhalif olmak vatan hainliğine eş değer hale geldi, artık Parlamenter sistem yok, Partili Cumhurbaşkanlığı sistemi var. Evet Bir başka Partinin lideri artık bizim Cumhurbaşkanı oldu ya. Dilediğinde Parti Lideri Şapkasını takıyor, gerektiğinde Cumhurbaşkanlığı şapkasını takıyor. Haaa Rahmetli Süleyman Demirel’in Şapkası değil. Rahmetli Şapkasını aldı gitti.
Şimdilerde görünmeyen şapkalar çıktı.
Ah be gülüm daha neler yazayım bilemiyorum ama, keşke bu günleri yine de birlikte görebilseydik demeden geçemiyorum.
Keşke, sen ben olsan, ben de sen olabilsem.
Ama mümkün değil bende biliyorum. Suriyeli beş milyon sığınmacı, Afganlı, Pakistanlı, Afrikalı cabası yedi milyon sığınmacılara Devlet bakıyor hem de bizim ödediğimiz vergilerle, bizim kuşak geldik gidiyoruz da evlatlarımız bilemedin torunlarımızın geleceğinden endişe duyar olduk. Biz ev alamadık ama Suriyelilere birer ev yaptırıyoruz hayrımıza birtanem.
Gel de özleme şimdi geçmişi, yaşanmışlıkları. Ama ve lakin, Allah kainatı yaratırken, çiçeği dalından, ağacı yaprağından, yağmuru bulutlardan, meyveyi ağacından, arıyı balından ayırmamış mı?
Ayrılık kadar kavuşmakta çok güzel lakin beklenen dönecekse eğer bunu anlarsın. Dönüş yoksa mutluluk yoktur hüzün vardır, gözyaşı vardır, hasret vardır gönülde. Mümkün olsa bulutlara yükleyip gönderebilsek, yağmurlara döksek göz yaşını toprak ile göndersek, ışıklara bindirip gönderebilseydik bari özlem’i.
Nur içinde yat mekanın cennet olsun, tüm ölmüşlerimizin ruhu şad olsun.
