Sevgili dostlar, MESCİD-İ DIRAR ne demek belki çoğumuz bilmiyoruz. Lakin seneler önce bu konuda bazı bilgilerim vardı ve bir arkadaş ile bu konuda ufak bir tartışma yaşadım, bundan bahsedince bana inanmadı ve ertesi gün araştırınca gelip benden özür dilemişti. Çünkü MESCİD-İ DIRAR Yüce Kitabımız Kuran-ı Kerim’in Tevbe Süresi 107. ve 110. ayetlerde zikredilmiştir. Tevbe süresi 107. Ve 110. Ayet mealleri şöyledir.
107. Ayet; Birde şunlar var ki, zararlı eylemler gerçekleştirmek, müminlerin arasına ayrılık sokmak ve daha önce Allah ve resulüne savaş açmış kişi lehine fırsat kollamak üzere bir mescit yapmışlardır. ‘’amacımız sadece iyi bir şey yapmaktı’’ diye de yemin edecekler.
110. Ayet; Onların kurduğu bina, yürekleri paramparça olmadığı (yaşadıkları) sürece içlerinde bir huzursuzluk kaynağı olmaya devam edecektir. Allah her şeyi bilmekte ve hikmetle yönetmektedir.
İşte değerli dostlar, Resulullah Sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz zamanında münafıkların, fitne, fesat yuvası ve silah deposu olarak Kuba'da yaptırdıkları mescittir, yani şimdiki gibi (Camiidir).
Peygamber efendimiz, Mekke'den Medine'ye hicret buyurduktan sonra, Medine ahalisinin Müslüman olması ve Peygamber efendimize tabi olmaları, Medine'de bazı kimselerin hoşuna gitmemişti. Zahiren Müslüman olduklarını söyledikleri halde, hakikatte iman etmeyen münafıklar, fırsat buldukça müşriklerle ve Medineli Yahudilerle birleşerek, Müslümanlara karşı hareketten geri durmuyorlardı. baş münafık olan Ebü Amir Rahib Abd-i Amr bin Seyfi, cahiliyye devrinde ruhbanlığa özenir ve ruhban (PAPAZ) elbisesi giyerdi.
Peygamber efendimiz, Medine'ye hicret buyurunca, o'nu kıskanan Ebü Amir, kendisine uyan on beş veya elli kişiyi yanına alarak Mekke'ye gider. Bedir savaşında müşrikler safında Peygamber efendimize karşı savaşır. Uhud ve Hendek savaşlarında da müşrikler arasında bulunan Ebü Amir, Mekke'nin fethinden sonra Taife, Taiflilerin Müslüman olmaları üzerine de Şam'a gider.
İşte Mescid-i Dırar Müslümanlık kisvesi altında Müslümanlık yapanların yaptırdıkları mescid anlamındadır.
Değerli dostlar demek ki neymiş, mescitlerde (Camilerde) silah bulundurulmaz, ibadetler samimi ve inanarak yapılır. Mescitte siyaset olmaz, hak ve adaletin gereği cemaat arasında ayrıştırma yapılmaz, ibadete gelenlerin arasında her kim olursa olsun asla fesat çıkaracak vaaz da verilmez bir siyasi görüşte telkin edilmez. Hak ve hakikat haricinde Kuran da geçen tüm ayetlerle ilgili cemaat bilgilendirilir, aksi halde o meccitler (Camiler) namaz kılınmayacak mabetler haline gelir ki bunu yapanların Allaha şirk koştuklarını da bilmeleri gerekir.
Yüce kitabımız Kuran-ı kerimi sadece kendi işimize geldiği bir ayet, bir sure üzerinden değerlendirilmesi ve inananların bu yolla terbiye edilmesi ve din sömürüsü yapılması asla kabul edilemez ki bu şirktir. Rabbim bizi Allaha şirk koşmaktan sakınsın. Lakin ayet ve surelerin sosyal hayat için anlatılmasına eyvallah lakin özellikle siyasi amaçla kullanılması asla kabul edilemez. Bugün Diyanet Başkanlığının ne hale geldiğini görmezden gelmemiz mümkün değil. İsraftan, siyasete, ekonomiden, ilim ve bilime ayar vermeye kalkmaktan, ülkenin kurucu liderine hakarete varacak kadar kendisini mezun sayması kabul edilemez.
Başta israfı da, yalanı da, yanlışı ve dinin siyalaşmamasının önüne geçilmesinde en büyük görevin kendisinde olduğunu unutmamalıdır.
Bu konularda azami titizliği göstermediği müddetçe maalesef aynı TUİK gibi güvenirliliğini ve saygısını kaybetmeye devam edecektir.
Diyanet işleri başkanı olsun, bir imam veya müezzin olsun siyaset yapacaksa görevinden ayrılıp, cübbesini ve sarığını çıkarıp öyle siyaset yapmalıdır. Hal böyle olmayınca o imamın veya müezzin’in ardında namaz kılınamaz diye düşünüyorum. Çünkü bulunduğu mescit yani Camiyi Mescid-i Dırar haline getirir ve ruhbanlığa özendiği için PAPAZ elbise giyen sözde Müslüman görünümlü Ebü Amir Rahib Abd-i Amr bin Seyf gibi olurlar. Allah muhafaza.
Bunlar benim düşüncem elbet, bu konuda fetva verecek durumda değilim, lakin hayatın bu gerçeklerini de görmezden gelemeyiz.
Hepinize hayırlı haftalar diliyorum.
