Daha önce birçok bir yazımda belirttiğim gibi yerel konular ve yerel kalkınma modelleri özel ilgi alanıma girmektedir. Bu sebeple yerel organizasyonları yakından takip etmeye özel bir gayret gösteriyorum. Ülkemizde gelişmiş illere baktığımız zaman parçadan bütüne bir gelişim seyrinin olduğunu gözlemlemekteyiz. Taşranın gelişimi il merkezlerine ayrı bir kuvvet katmaktadır. Zaten gelişmiş ülkelerde yerelden genele kalkınma modelleri esas alınmaktadır. Ve böylelikle sürekliliği olan, sağlam temeller üzerine kurulmuş gelişim ve kalkınma gerçekleşmektedir.
Gelişimini tamamlayamayan ya da az gelişmiş yörelerde ise genel olarak yerel farklılıkları dikkate almadan, merkezden hedef gösterip yerel potansiyelleri yeterince ortaya çıkarmayan bir yapı bulunmaktadır. Oysa ülkemizde kalkınmanın anahtarı “Yerel Kalkınma” sözünde saklıdır. Yerel kalkınma, yerli dinamikleri harekete geçirilerek fizikî, ekonomik, sosyal, kültürel ve siyasal alanlarda sürdürülebilir kalkınma ilkelerine uygun olarak gelişiminin sağlanmasıdır.
Geçenlerde Yozgat yerel basınında bir yazı dikkatimi çekti. Başlık “İl kalkınmadan ilçeler kalkınabilir mi ?” şeklindeydi. İçeriği ise, tahmin edebileceğiniz gibi il merkezi kalkınmadan ilçelerin kalkınamayacağı gibi nereden ve hangi teoriden esinlendiğini anlayamadığım şekilde doldurulmuştu. Ayrıca Bozok Üniversitesi öğretim üyesi Doç Dr. Mustafa Böyükata tarafından organize edilen, Yozgat yöresinde çok başarılı bir şekilde yürütülen, birçok ilçede gerçekleştirilen ve devamının da geleceğini düşündüğüm “Yöresel Kalkınma Çalıştayları”nın acımasız bir şekilde eleştirildiğini gördüm. Neymiş efendim bu çalışmalar günü kurtarmak için yapılıyormuş, alınan kararlar havada kalıyormuş v.b.
Aslında yöresel kalkınma için akademisyenlerimizin taşın altına elini koymaları, sahaya inerek yöre halkı ile etkileşime geçmeleri bizlerin özlediği ve yıllardır beklediğimiz bir tablodur. Ayrıca üniversite-halk buluşmasının çok güzel bir örneğidir. Buralardan ortaya çıkan güzel fikir ve çalışmaların uygulanmasını ise onlardan beklemenin biraz acımasızlık olduğunu düşünüyorum.
Bu yöresel kalkınma çalıştaylarının Ankara’nın ilçelerinde de yapılmasını çok arzu ediyorum. Bir çok büyük üniversitesi bulunan şehrimizde, halkımız akademisyenlerimizin fikirlerinden faydalanmalı ve karşılıklı etkileşim sağlanarak gelişimi daha da ileriye taşımak adına önemli bir sinerji oluşturulmalıdır.
Unutmayalım ki kalkınmanın hammaddesi insandır ve gelişmiş bir toplum için ise üretken insanlara çok fazla ihtiyacımız bulunmaktadır.
